Dertigers-actrice Joy Wielkens groeide op zonder vader: 'We waren beter af zonder hem'

Joy heeft al heel vroeg geleerd om op haar eigen benen te staan, vetelt ze. "Mijn moeder werkte veel en begon vaak vroeg. Al jong reisde ik in m'n uppie de hele stad door naar school." Die vroege zelfstandigheid werkt nog altijd door. "Ik los veel zelf op en vraag zelden hulp." Waar ze daar vroeger boos over kon zijn, overheerst nu vooral bewondering. "Als ik zelf een rotdag heb, denk ik: zulke dagen had mijn moeder natuurlijk ook, en dan nog met puberende dochters."

Het ontbreken van een vader voelde voor Joy lange tijd niet als een gemis. "Ik wist niet beter. Ik had er zes: de oudere broers van mijn moeder." Pas op haar tweeëndertigste ontmoette ze haar biologische vader. "Ik kon alleen maar concluderen dat mijn moeder het goed had gezien. We waren beter af zonder hem. Thuis was er rust en duidelijkheid. Hij was er niet, punt." 

De ontmoeting met haar vader kwam voort uit haar nieuwsgierigheid. "Ik zocht geen vader, maar een verklaring: hoe kan iemand zijn kinderen achterlaten?" Het antwoord was behoorlijk direct. "'Omdat ik een egoïstische man ben.' Dat was pijnlijk, maar eerlijk." Joy ziet de harde waarheid in. "Nu ik ouder ben, snap ik beter dat sommige mensen gewoon een bende van hun leven maken. Helaas worden kinderen daar de dupe van."

Die eerlijkheid van haar vader bracht onverwacht een identiteitscrisis teweeg bij Joy. "Ik dacht dat dit me compleet zou maken, maar alles kwam op losse schroeven te staan." De woede en frustratie die haar onbewust hadden gedreven, vielen weg. "Die motor was ik kwijt. Ik moest mezelf opnieuw uitvinden." Ze nam afstand van haar werk en volgde therapie en stilteretraites. 

Zelf hoopte Joy lange tijd moeder te worden, maar inmiddels heeft de actrice geaccepteerd dat het wellicht nooit gaat gebeuren. "Mijn leven lang stelde ik me een toekomst met kinderen voor. Van dat idee nam ik twee jaar geleden afscheid. Dat is rouw, Waardoor alles nu voelt als los zand. Ik moet mezelf weer opnieuw definiëren: wie ben ik zonder dat toekomstbeeld?"

De actrice weet haar glas echter nog steeds als halfvol te zien. "Ik houd van mijn leven, mijn familie, mijn vriend en onze katten. Alles ligt open. Dat is eng, maar ik ken dat gevoel inmiddels. Ik heb liever een lelijke waarheid dan een opgepoetste leugen."

Wellicht zien we de Dertigers-actrice terug in een vervolg van de serie. Meer daarover zie je in de video hieronder.