Leo Alkemade werd als tiener opgewacht op school: 'Viel er gewoon buiten'

Leo geeft toe dat hij altijd met een knoop in zijn maag van huis vertrok. "Ik werd niet echt gepest, maar ik viel er gewoon buiten. De ene dag was ik populair, de andere niet." Zijn behoefte aan aandacht en zijn scherpe grappen zorgden geregeld voor spanningen. "Ik wilde graag de aandacht, had een grote mond en maakte grappen die soms tegen het zere been waren. Daar kreeg ik weleens een paar tikken voor", vertelt Leo. 

De spanning liep soms zo hoog op dat hij zijn pauzes anders indeelde. "Ik weet nog dat ik soms onder het viaduct langs het kanaal liep in de pauze en hoopte dat die jongens er niet stonden." Zelfs naar huis fietsen voelde niet altijd veilig. 

Achteraf ziet Leo in dat humor zijn manier was om overeind te blijven. "Het was een soort schild", geeft hij toe. Hij balanceerde constant tussen twee werelden: presteren op school of erbij horen in de groep. "Ik was voortdurend aan het schipperen tussen twee werelden, heel ingewikkeld."

Vandaag de dag laat Leo nog altijd iets van zich horen, als hij in een groep komt met mensen die hij niet kent. "Niet dat ik bang ben dat mensen me anders niet leuk vinden, dat interesseert me eigenlijk niet zo." Volgens Leo zijn er altijd mensen die zijn humor niet leuk zullen vinden. "Kwetsbaarheid tonen vind ik in een groep lastiger dan wanneer ik één op één ben met iemand."

Leo heeft altijd steun gekregen van zijn ouders tijdens zijn schooltijd. "Als ik weer eens werd geschorst, stond mijn vader al op school om zijn onvrede te uiten. Ik werd vaak uit de klas gezet omdat ik te druk was. Wiebelbenen, dat soort dingen."