Géza Weisz vond in De Verraders een ontsnapping na overlijden vader: 'Voelde me gelukkiger dan in de echte wereld'
"Er is met het sterven van hem ook iets in mij gestorven"
"Dat is misschien wel de leukste rol die ik tot nu toe heb mogen spelen", zegt Géza over zijn deelname. Als fan van het spel Weerwolven nam hij het programma uiterst serieus. Het continu moeten liegen, van vroeg in de ochtend tot laat in de avond, ging hem verrassend makkelijk af: "Dat vond ik eigenlijk schrikbarend makkelijk." Voor hem bleef het vooral een spel. "Ik vind mezelf geen klootzak als ik mensen hier aan het bedriegen of naaien ben, want dat is het spel."
Dat het programma juist op dit moment op zijn pad kwam, was volgens hem geen toeval. Achter de schermen speelde er namelijk veel. "Vorig jaar was een heel pittig jaar", vertelt hij. Zo liep hij een gescheurde voorste kruisband op waarvoor hij geopereerd moest worden, en had hij te maken met relatieproblemen. Het meest ingrijpende was echter het overlijden van zijn vader, Frans Weisz, in december.
De tekst loopt onder de YouTube-video door.
Géza Weisz deelt liefdevol eerbetoon aan overleden vader: 'Ik zal je verhaal blijven vertellen, pap'
Zijn deelname aan het programma bood hem daarom ook een vorm van ontsnapping. "Toen ik in dat kasteel kwam, was ik zo ver verwijderd van alles wat speelde, dat ik me daar eigenlijk gelukkiger voelde dan in de echte wereld." Zonder telefoon of afleiding kon hij zich volledig richten op het spel.
Toch geeft Géza aan dat hij weinig rust neemt om stil te staan bij alles wat er gebeurt. "Ik rijg alle afspraken aan elkaar en sta weinig stil", zegt hij. Of dat betekent dat hij ergens voor vlucht? "Dat weet ik niet. Misschien ben ik bang om alleen te zijn."
Regisseur Frans Weisz, vader van acteur Géza Weisz, overleden
Wanneer hij een foto van zijn vader ziet, raakt hem dat nog steeds diep. "Onvoorstelbaar dat hij er niet meer is. Mijn hele leven dacht ik dat ik niet zonder hem zou kunnen leven. En dat kan ik dus wel." Het verlies heeft hem zichtbaar veranderd. "Er is met het sterven van hem ook iets in mij gestorven."
Vooral de blik van zijn vader zal hij nooit vergeten. "Ik vraag me af of ooit nog iemand mij zo zal zien." Ondanks het gemis probeert hij vooruit te blijven kijken. "Ik kan nog steeds huilen van het lachen. Ik ben niet ongelukkig, maar er is wel iets veranderd."
