Thérèse Boer leefde in 'pure angst' na overlijden Jonnie: 'Moet alleen leren leven'

Het verlies van haar man voelt nog altijd onwerkelijk. 'Het is nu een jaar geleden dat ik Jonnie verloor, maar het voelt als twee weken. Mijn verdriet heb ik beter onder controle, maar het gemis wordt alleen maar groter', pent Thérèse, die 'een paar maanden nodig had' om weer 'rustig' te worden na het plotselinge overlijden van haar man.

Waar Thérèse voorheen zelfstandig was, voelde ze nu 'pure angst' zonder Jonnie aan haar zijde bij afspraken en bezoeken aan het restaurant. 'Ik was al met Jonnie samen sinds mijn zestiende. Nu moet ik opnieuw alleen leren leven', schrijft de horeca-ondernemer. 'Vlak na zijn dood lukte het me niet om alleen van mijn huis naar De Librije te lopen, terwijl dat maar een klein stukje is. Stapje voor stapje gaat dat beter, al ben ik het afgelopen jaar nog geen avond alleen thuis geweest.'

Toch probeert Thérèse haar leven weer op te pakken, met haar gezin en werk als houvast. Alleen naar bed gaan en 's ochtends zonder haar man wakker worden, valt nog steeds zwaar. Al weet ze dat Jonnie wil dat het gezin doorgaat. Thérèse voelt haar man nog altijd dichtbij en put daar kracht uit. 'Er is moed, lef en kracht voor nodig om door te gaan als je je grote liefde verliest.' 

Het gezin betekent alles: ze wonen samen onder een dak en steunen elkaar. Haar toekomstplannen heeft Thérèse intussen aangepast. Geen stap terugdoen, zoals ze van plan waren. 'Ik heb er nu geen behoefte aan om ertussenuit te gaan; ik wil bij de kinderen en onze bedrijven blijven.'

Eerder bezocht de horeca-ondernemer samen met haar kinderen de Machu Picchu om haar grote liefde te eren. In de onderstaande video vertelt ze hoe het was.