Kiki Bosman door zwangerschap opnieuw in rouw om overleden moeder

Kiki was nog jong toen haar moeder voor het eerst kanker kreeg. Na een intensief ziekteproces en jaren van controles werden uiteindelijk uitzaaiingen ontdekt. Veel scherpe herinneringen aan die periode heeft Kiki niet meer. Wel weet ze dat ze als puber erg opstandig was en haar boosheid vooral op haar moeder richtte. Zo wilde ze destijds niet dat haar moeder haar met haar kale hoofd van school kwam halen.

Na het overlijden van haar moeder schoot Kiki naar eigen zeggen in de overlevingsstand. Ze probeerde onder meer de spanningen tussen haar vader en broer op te lossen en voelde zich verantwoordelijk voor het verdriet van haar vader. Door zich later voor haar televisiewerk te verdiepen in traumaverwerking, begon ze te beseffen hoeveel emoties ze al die jaren had weggestopt.

Ook merkte Kiki dat het verlies invloed heeft gehad op de manier waarop ze relaties aangaat. Sinds de dood van haar moeder heeft ze lang het gevoel gehad dat ze alles alleen moest kunnen en dat anderen eerst uitvoerig moesten bewijzen dat ze te vertrouwen zijn. Die onzekerheid merkt ze soms ook in haar relatie met Tim. Zo betrapt ze zichzelf erop dat ze controleert of hij zich bijvoorbeeld voldoende verdiept in de komst van hun baby.

De zwangerschap heeft het verdriet om haar moeder vervolgens opnieuw naar de oppervlakte gebracht. Kiki vertelt dat ze in de eerste weken, nadat ze ontdekte dat ze zwanger was, zelfs ontroostbaar kon zijn. "Ik had helemaal niet verwacht dat ik door de zwangerschap in een rouwproces terecht zou komen."

Juist nu ze zelf moeder wordt, zijn er allerlei persoonlijke en intieme vragen die ze haar eigen moeder nog had willen stellen. Daardoor ervaart ze een leegte die ze niet eerder op die manier heeft gevoeld. Ook het besef wat haar moeder voor haar en haar toekomstige zoon had kunnen betekenen, maakt het gemis groter.

Tegelijkertijd kijkt Kiki nu anders naar de herinneringen die ze nog wel heeft. Zo bekijkt ze de babyboeken die haar moeder vroeger voor haar maakte met veel meer emotie dan voorheen. Waar ze die eerder gewoon doorbladerde, ziet en voelt ze nu hoeveel liefde erin zit. "Als ik ze nu bekijk, voel ik heel veel liefde. Dat ze dat voor mij heeft gedaan."

Dat ze haar verdriet tegenwoordig meer durft toe te laten, helpt Kiki ook bij de verwerking. Waar ze na de dood van haar moeder jarenlang sterk probeerde te zijn, geeft ze zichzelf nu de ruimte om te rouwen. En hoewel dat soms zwaar is, lucht het haar ook op. "Als ik even lekker heb gehuild, brengt dat ook verlichting."

In onderstaande video maken Kiki en Tim de naam van hun ongeboren zoon al bekend.