Monique Hansler doodsbang voor bijzonder eerbetoon aan overleden hond

Door de zenuwen staat het huilen Monique nader dan het lachen. Als Peter vraagt of ze zin heeft in haar cadeau, roept ze uit dat ze het doodeng vindt. "Ik denk dat het pijn doet, dus dan weet ik niet of ik het ga laten doen als ik daar eenmaal zit." Peter probeert haar alvast moed in te praten. "Wie A zegt, moet ook B zeggen."

Over de plek hoeft Monique niet meer na te denken. De herinnering aan haar hond moet aan de binnenkant van haar pols komen. Dat die plek volgens Peter extra pijnlijk is, neemt ze voor lief. "Ik wil gewoon van mijn hondje Sascha een herinnering." Bij die gedachte schiet ze vol. "Ik moet er gewoon van huilen. Pfoe." Volgens Peter zit er maar één ding op: 'even door de zure appel heen bijten'.

Later die middag brengt Monique samen met schoondochter Veerle haar 'Beautiful Girl' en 'Beautiful Boy' naar de hondentrimsalon. Daarna kan alle aandacht naar de tatoeage. Het ontwerp heeft ze al voor ogen. De naam van Sascha met een edelweiss, als knipoog naar haar geliefde Seefeld. Eerst wil Monique voorzichtig kennismaken met de naald. Een klein hartje van 'maar een minuut' lijkt haar een goede test.

Veerle weet daar wel raad mee. "Nu", antwoordt ze als Monique vraagt wanneer ze het hartje zetten. "Nu? Ik moet mijn honden halen, gek. Ga me nou niet gek lopen maken." Maar als ook de tatoeëerder benadrukt dat het zo gepiept is, gaat Monique overstag. "Nou, kom maar op dan, nu ik er toch ben."

Zodra de eerste schets op haar pols ligt, schieten de zenuwen bij Monique omhoog. "Doet het pijn? Doet het pijn? O, hellepie." Veerle vindt dat Mike bij dit moment moet zijn, maar voor Monique is er geen weg terug. "Ik ga het nu doen. Ik ken niet wachten." Ondertussen arriveert ook Mike. "Hellepie, we gaan ervoor."

Eenmaal in de stoel durft Monique nauwelijks te kijken. "Ik had niet gedacht dat je het echt zou doen", zegt Mike. Als hij vertelt dat de tatoeëerder al bij de laatste letter is, ontspant Monique. "Ik ben heel blij dat je dat zegt." Even later loopt ze lachend naar buiten. "De volgende keer een edelweiss."

Monique heeft haar nieuwe schoondochter helemaal geaccepteerd. Ze valt Veerle in onderstaande video in de armen. "Echt respect voor jou. Je bent zoals ik, je ziet dat gewoon", kirt Mo.