Portugese parel Madeira is veel meer dan een populaire wandelbestemming

De reis naar Madeira begint avontuurlijk. Vanuit het vliegtuig zien we het eiland al liggen, maar de piloot laat ons weten dat vanwege sterke wind de luchthaven gesloten is. Door de ligging pal aan zee met bergen erachter ontstaan er bij Cristiano Ronaldo Airport geregeld onvoorspelbare windstromen en dan is landen niet veilig.  

We cirkelen een tijdje boven het eiland tot de piloot alsnog groen licht krijgt. We blijken mazzel te hebben, want enkele vluchten voor ons hebben moeten uitwijken naar andere luchthavens. Als het vliegtuig de landingsbaan raakt, klinkt er applaus. Lang geleden dat ik dat heb meegemaakt, maar iedereen is blij dat we er zijn. Wij ook, want wat we vanuit de lucht zagen, zag er veelbelovend uit.

Dat het vliegveld is vernoemd naar Cristiano Ronaldo komt omdat de wereldberoemde voetballer op het Portugese eiland geboren is. Daar zijn ze maar wat trots op. Als we in hoofdstad Funchal langs het water lopen zien we toeristen met Ronaldo's standbeeld op de foto gaan. Wat verder opvalt is de ontspannen sfeer die in de stad hangt. We lopen naar het oude deel van Funchal waar het in en om Rua de Santa Maria gezellig druk is op de terrassen.

Iets verderop staan mensen op de boulevard bij Barreirinha Bar Café te borrelen terwijl de zon onder gaat. Het is een mix van locals en toeristen. Een andere topplek om spontaan een drankje te doen, is Pharmacia do Bento. We lopen erlangs en zien Madeirezen bier drinken voor een kruidenierswinkel. Maar wat blijkt: het is een minisupermarkt en bar ineen. In de ene kant van de zaak koop je kruiden, pastasaus of een bezem. Aan de andere kant bestel je een biertje.

'Drankje Poncha geneest alles'

We betalen voor een klein flesje 90 cent. Ja, dat lees je goed. Minder dan een euro. Dat bevalt ons wel. Dit is ook dé plek om een poncha te proberen, het traditionele drankje van Madeira. De eigenaresse maakt het voor onze neus klaar: vers citroensap, suikerrietrum en honing. 

De oude mannetjes aan de bar drinken het ook. "Dat is waarom deze plek 'Pharmacia' heet", legt de eigenaar lachend uit. "Poncha geneest alles van een stevige verkoudheid tot een gebroken hart."

Na deze kennismaking met de lokale gebruiken duiken we vroeg ons bed in, want er zijn grootse plannen voor de volgende dag. Madeira staat bekend om de prachtige wandelpaden en daar wordt door toeristen goed gebruikt van gemaakt. Om de hoeveelheid wandelaars te kunnen doseren, is er sinds dit jaar een ticketsysteem, waar je een kaartje voor een bepaald tijdslot koopt. 

Populair is de wandeling van bergtop Pico do Arieiro naar Pico Ruivo, die eind april weer volledig opengaat. Een uitdagende route met veel hoogteverschil en fantastische uitzichten onderweg. Pico do Areiro is bovendien een hotspot voor zonsopkomst, omdat je er letterlijk boven de wolken staat en uitkijkt over een grillig berglandschap. Voor dag en dauw komen hier bussen tegelijk aan om de zon te zien opkomen.

Overgeleverd aan de elementen

Wij kiezen voor de wandeling op schiereiland Ponta de São Lourenço, een route die evengoed prachtig is. Madeira is een groen en bloemrijk eiland, maar hier is het landschap juist ruig. Er groeien geen bomen en je bent overgeleverd aan de elementen. Goed insmeren dus. 

Aan beide kanten van het pad zie je de zee, waar steile rotsen uit het water steken. De wandeling is zo’n zeven kilometer in totaal, maar doordat je onderweg geregeld stilstaat om van het uitzicht te genieten, moet je er een paar uur voor uittrekken.

Madeira heeft amper zandstranden, maar in elk kustdorpje zijn plekken om het water in te gaan. Zo ook in Câmara de Lobos, waar lokale tieners hun meegebrachte speakers op vol volume hebben staan, terwijl ze aan het voetballen zijn en af en toe een duik nemen. Het is leuk dorpje om even rond te lopen en op het terras te zitten. 

Ook Ponta do Sol is een bezoekje waard. Vanaf het terras van restaurant Sol Poente kijk je uit over het dorpje en het kiezelstrand. Een perfecte plek om de zon in de zee te zien zakken.

Klein paradijs

Wil je in alle rust zwemmen dan is de afgelegen baai Faja dos Padres een aanrader. Je kunt er alleen komen met een kabelbaan die voor ons gevoel loodrecht naar beneden gaat en twaalf euro per persoon kost. Het steile ritje duurt maar enkele minuten, maar levert mensen met hoogtevrees wel zweethandjes op.

Maar het is al het angstzweet waard, want Faja dos Padres – gelegen op een kwartier rijden van Funchal - is een klein paradijs. In de organische tuin groeien bananen en ander fruit. Bij het restaurant kun je heerlijk lunchen met uitzicht op zee. Er is een kiezelstrand, maar het leukste is het om vanaf de pier het water in te springen. 

Aan de noordkant van Madeira zwem je in de natural pools van Porto Moniz, natuurlijke baden gevormd door gestold lava. Ook heel bijzonder. Er is sowieso veel te beleven aan deze kant van het eiland. Denk aan Fanal Forest, een mystiek oerbos met eeuwenoude laurierbomen. 

Als het hooggelegen bos gehuld is in mist, levert dat prachtige plaatjes op. Het is wel een druk bezochte plek, net als het dorpje Santana dat bekend staat om de typische, driehoekvormige huisjes. Een aantal van die huisjes staat in een cluster bij elkaar. Opgeknapt met wat winkeltjes erin. 

Santana Old House

Geinig, maar niet zo leuk als het huisje iets verderop, dat nog de originele inrichting heeft. Om er te komen zoek je op 'Santana Old House'. De goedlachse eigenaar is in het huisje geboren en ontvangt er nu toeristen. Hij schenkt bezoekers een likeurtje in, laat ze het huis zien en is blij met een vrijwillige donatie. 

Dan stappen we weer in de auto en laten ons meevoeren over kronkelende wegen door de bergen en langs de kust. Het is verleidelijk om van de ene toeristische hotspot naar de andere te rijden en zo het geijkte lijstje af te vinken. Maar juist als je zonder plan het eiland verkent kom je de mooiste dingen tegen. 

Miradouro

Dus pauzeer ook eens in kleine, minder bekende dorpjes. Het zijn plekken waar niks spectaculairs te doen is, maar waar je pittoreske kerkjes ontdekt en je het fruit zo uit bomen langs de weg kunt plukken. Of sla onderweg af als je een bordje 'miradouro' (uitzichtpunt) ziet. Want of het nou in een groene vallei is of langs de kliffen, Madeira weet keer op keer indruk te maken.