Isabella's kinderen zeuren als zij 'alwéér weggaat': 'Vertrek altijd met een knoop in mijn maag'

Binnenkort gaat ze weer op vriendinnenweekend en nu al beginnen haar kinderen hierover te klagen, zegt Isabella. "Volgende week ga ik vier dagen weg, nu al is het drama hier in huis. Maar ook als ik uiteten ga of naar een feestje, krijg ik verwijten van mijn kinderen. 

Dan vragen ze of ik echt niet thuis kan blijven, waarom ik nou alwéér wegga – terwijl dat helemaal niet zo vaak is – of ze zeggen dat ze mij heel erg gaan missen. Dan voel ik me weer schuldig. Ik vind dat ze zich niet zo moeten aanstellen, maar toch vertrek ik dan met een knoop in mijn maag. Hoe ga ik hiermee om?"

Dit is voor veel ouders herkenbaar, zegt opvoedcoach Sophia van Splunteren: "Ouders gaan dan al snel in de ratio. We gaan ons kind overtuigen met argumenten: 'Zo lang ga ik toch niet weg, ik ben zo weer thuis, met papa is het toch ook leuk? Maar daarmee bevestig je juist dat het inderdaad heel erg is dat je weggaat, dat je kinderen jou heel moeilijk kunnen missen en dat jij als moeder de belangrijkste persoon op aarde bent die alles weer kan goedmaken. 

Waar je je beter op kunt focussen, is op de emotie. Probeer onder het 'gezeur' te kijken, dan verzand je niet in een strijd met je kind."

Benoem wat je ziet bij je kind, tipt Van Splunteren: "Zeg dat je ziet dat je kind het lastig vindt dat jij weggaat, en dat je begrijpt dat hij het fijner vindt als jij gewoon thuis zou blijven. Zodra je deze emotie benoemt, raak je de kern en zo blijf je uit de discussie en het schuldgevoel."

Ongemakkelijk

"Het is helemaal niet erg dat jouw kind jou gaat missen, dat hoort erbij. Maar als ouder word je er ongemakkelijk van en krijg je het gevoel dat je iets fout doet. Vaak denken we als ouders dat we het moeten oplossen als onze kinderen verdrietig zijn. Maar gemis en verdriet mogen er gewoon zijn en zijn emoties waar kinderen mee moeten leren omgaan, ook in hun latere leven."