Johanna heeft na 50 jaar nog vaak de slappe lach met Kees: 'Hij maakt de moeilijke dagen lichter'

"Kees was de knapste uit de hele vriendengroep, en uitgerekend hij koos voor mij. Zijn vorige vriendinnetje was bloedmooi en met mijn melkboerenhondenhaar verbleekte ik bij haar. Toch bleef hij me opzoeken, en meevragen op uitjes buiten de groep om. 

Met z’n tweeën zijn we op ons best. Dat is nog steeds zo. We kunnen uren praten en hebben na vijftig jaar nog geregeld de slappe lach met elkaar."

"Als je me jaren geleden had verteld dat ik mijn grootste rust zou vinden bij iemand die me elke dag aan het lachen maakt, had ik je waarschijnlijk niet geloofd. Ik dacht altijd dat zekerheid zat in plannen maken. In weten waar je over vijf jaar staat. 

Kees heeft me geleerd dat het leven zich daar helemaal niets van aantrekt. Er gebeurt altijd wel iets waardoor je plannen anders lopen. Dan kun je twee dingen doen: blijven piekeren of samen lachen. Kees laat me het laatste doen. Zijn grootste talent is dat hij moeilijke dagen lichter maakt, zonder ze weg te wuiven. Kees herinnert me eraan dat mijn zorgen - en als overdenker heb ik er nogal wat - niet groter hoeven te worden dan ze al zijn."

Humor is geen trucje

"Humor is voor ons geen trucje, het is wie we zijn. We lachen om de meest alledaagse dingen. Als het eten mislukt, als we allebei tegelijk de verkeerde afslag nemen of als we weer eens precies tegelijk hetzelfde zeggen."

"In al die jaren zijn we met elkaar vergroeid. Dat betekent niet dat we nooit twijfelen. Natuurlijk wel. We maken ons zorgen over onze volwassenen kinderen en kleinkinderen, over de staat van ons huis, over de wereld waarin we leven. Maar die twijfels blijven nooit lang alleen van mij. Zodra ik ze uitspreek, zijn ze van ons samen. Dat maakt ze automatisch lichter."

Kleine dingen

"Bij Kees voel ik een veiligheid die ik nergens anders heb gevonden. Hij zal nooit weglopen als iets ingewikkeld wordt. Veiligheid zit voor mij in de kleine dingen. Dat hij zonder iets te zeggen een kop thee voor me neerzet als hij ziet dat mijn hoofd vol zit. Dat hij mijn hand pakt als we door de stad lopen. Dat hij precies weet wanneer ik behoefte heb aan stilte en wanneer ik juist even moet praten.

Het vertrouwen zit 'm in de dagelijkse dingen. Samen boodschappen doen. De tuin bijhouden. Koken terwijl de radio aanstaat. Op zondag veel te lang aan de ontbijttafel blijven zitten. Dat zijn misschien geen verhalen die indruk maken op anderen, maar voor mij is dat precies waar geluk woont."

"Ik denk dat veel mensen zoeken naar grootse liefde, terwijl liefde juist heel klein mag zijn. Liefde zit in iemand die weet hoe jij je koffie drinkt. Die onthoudt dat je een belangrijke afspraak hebt. Die ziet dat je moe bent voordat je het zelf doorhebt. 

Kees ziet mij altijd. Ook op de dagen dat ik mezelf even kwijt ben. Hij zegt weleens dat ik hem rust geef. Ik moet daar altijd om lachen, omdat ik mezelf helemaal niet rustig vind. Maar blijkbaar is liefde ook dat: dat iemand iets in jou ziet wat je zelf nog niet ontdekt hebt."

In balans

"We zijn heel verschillend, maar juist daardoor houden we elkaar in balans. Als ik te veel vooruit wil denken, haalt hij me terug naar vandaag. Als hij ergens tegenop ziet, help ik hem om de eerste stap te zetten. Zonder dat we daar afspraken over maken, doen we dat vanzelf." 

"Ik geloof niet dat een relatie perfect hoeft te zijn. Sterker nog, ik denk dat de mooiste relaties juist bestaan uit mensen die elkaar ruimte geven om niet perfect te zijn. Wij hoeven elkaar niet voortdurend te imponeren. We hoeven geen spectaculair leven te leiden. We hoeven alleen maar onszelf te zijn."

Al meer dan 50 jaar

"Misschien is dat waarom ik me zo thuis voel bij hem. Ik hoef niets te bewijzen. Ik hoef niet altijd sterk te zijn. Ik mag twijfelen, fouten maken en af en toe gewoon een slechte dag hebben. Hij blijft toch wel. En ik blijf ook bij hem. Wij vinden alles wat we nodig hebben in elkaar. Bij Kees ben ik thuis. Al meer dan vijftig jaar."