Thysia werd gedrogeerd en verkracht door modellenbaas: 'Ik was zo bang voor hem'

Thysia Huisman was nog maar net 18 jaar, maar wel 'best heel lang', met haar 1 meter 80. "Brunel was een kop kleiner. Eerlijk gezegd dacht ik dat ik hem wel aan zou kunnen."

Als Thysia wakker wordt in Brunels bed, met alleen zíjn kimono aan, komt de voorgaande horrornacht in flitsen bij haar boven. Op dat moment weet ze: mijn modellendroom is voorbij. Ik moet hier weg, weg uit het appartement van dit roofdier, weg uit Parijs. Halsoverkop pakt ze de trein naar huis.

Naar Parijs voor modellencarrière

Eerder die week was Thysia naar de Franse hoofdstad gekomen, in de hoop dat haar modellencarrière van de grond zou komen. Ze werkte voor een Belgisch modellenbureau en was uitgenodigd om een weekje te komen logeren bij Jean-Luc Brunel, een machtig man en eigenaar van Karin Models, één van de meest toonaangevende modellenbureaus in Parijs in de jaren 90. 

Bij hem logeren, fotoshoots doen en mee naar feestjes met topmodellen, fotografen en andere agenten: het leek Thysia een geweldige kans om door te breken als model. "Ik dacht altijd dat die meiden in bladen een perfect leven hadden, vergelijkbaar met hoe we nu naar anderen op social media kijken. Ik wilde ook gezien worden", vertelt ze. "Reizen, mooie kleren, dat stond voor mij gelijk aan gelukkig zijn."

Haar toenmalige vriend vond het raar dat ze bij modellenscout Brunel thuis zou slapen, maar volgens Thysia's agent was dat iets wat Brunel alleen aanbood aan meisjes in wie hij echt potentie zag. Thysia's agent was ook vrouw, dat stelde haar gerust als 18-jarig beginnend model. 

"Nu weten we dat niet alle vrouwen het beste met andere vrouwen en meisjes voor hebben", zegt ze. "Zij heeft mij eigenlijk als een lam naar de slachtbank gestuurd, want ze wist donders goed wat voor man hij was."

Dekmantel

Inmiddels is bekend dat Brunel nauwe banden onderhield met zedendelinquent Jeffrey Epstein. De Amerikaan had een appartement in Parijs, dicht bij het huis van Brunel. Na Epsteins dood zijn in dat appartement harde schijven gevonden met 4500 e-mails tussen Epstein en Brunel, en een bestand met 62 vrouwennamen met de vermelding of ze minderjarig waren en welke seksuele handelingen ze hadden verricht. 

Brunel gaf veel feestjes toen ze in Parijs was, vertelt Thysia, waar vooral rijke zakenmannen kwamen in het gezelschap van jonge vrouwen en meisjes. Op een van die feestjes ontmoette ze Epstein. "Hij had ook een jong meisje bij zich en gaf carrièreadvies. Hij hintte erop dat ik Brunel moest gebruiken. Daarmee bedoelde hij: je moet met hem naar bed. Ik weet nog dat ik dacht: wat voor creep ben jij?"

Brunels naam komt vele malen voor in de Epstein-files, het vrijgegeven strafdossier van de overleden zedendelinquent. In de zedenzaak tegen Epstein kwam zijn naam ook voor, maar de Fransman is ook in de VS niet vervolgd. "In Amerika gaat het om Epstein, het roofdier – maar naar zijn netwerk wordt niet gekeken."

Epstein was een belangrijke financier van een modellenbureau van Brunel dat hij in de Verenigde Staten oprichtte: MC2 Model Management. Volgens Thysia konden meiden uit Europa zo met een modellenvisum de VS binnenkomen, ze hadden immers een Amerikaans modellenagentschap en een gerenommeerde Franse modellenagent achter zich staan. Maar eenmaal in de VS zouden de meesten geen modellenwerk te doen, maar waren ze er 'om aan Epstein en zijn vrienden 'te worden uitgedeeld'.

De modellendroom werd voorgehouden om meisjes en vrouwen te rekruteren – zo ging het bij Thysia zelf ook. "We weten uit de Epstein-files dat de modellenwereld fungeerde als een pijpleiding van meisjes. Het gekke is dat daar nooit eerder onderzoek naar is gedaan."

Dekmantel voor vrouwenhandel?

Dit jaar heeft het Franse Openbaar Ministerie een nieuw onderzoek geopend naar het netwerk rondom Epstein en de banden met de Franse modellenbazen. Daar moet uit blijken of het Parijse modellencircuit als een dekmantel voor internationale vrouwenhandel fungeerde. 

Het onderzoek komt veel te laat, vindt Thysia, maar ze is blij dat er eindelijk naar wordt gekeken. Brunel, de modebaas die haar zou hebben verkracht, is nooit veroordeeld en is inmiddels dood. Maar er lopen nog andere daders uit het modellenwereldje rond, zegt ze.

"Die hele modellenwereld heeft nooit toegegeven een kwalijke rol te hebben gespeeld. Er is nooit door iemand verantwoordelijkheid genomen." Thysia hoopt dat meer vrouwen naar voren stappen om te vertellen wat hen is overkomen, net als zij.

Roofdier

Overdag was Brunel sympathiek en professioneel, vertelt Thysia over haar ervaring in het Parijs van de vroege jaren 90. Dat veranderde 's avonds. "Onder invloed van drank en drugs werd hij echt een roofdier, een ander persoon." Op een avond kwam hij achter haar staan in een inloopkast en trok de deur dicht. "Ik ben 1 meter 80, en hij was een kop kleiner. Dus ik heb hem op dat moment van me af kunnen duwen, echt hard, en ben naar buiten gerend. Alleen ik had niks bij me. Ik had geen paspoort, geen geld. Mobiele telefoons waren er nog niet."

Uiteindelijk ging Thysia terug naar Brunels huis. "Ik dacht: ik moet hier blijven, want ik wil de top bereiken in Parijs. Ik had een droom om model te worden." Ze dacht dat ze Brunel wel aan zou kunnen, omdat hij kleiner was. "Ik had nooit kunnen bedenken dat hij me zou drogeren."

Spullen gepakt en gevlucht

Na bijna een week bij Brunel deed hij iets in haar drankje, vertelt Thysia. "Ik werd duizelig, misselijk. Ik kon echt niet meer op mijn benen staan." Brunel nam haar mee naar zijn slaapkamer. "En toen heeft hij me op dat bed geduwd." Thysia kreeg een black-out. Toen ze weer wakker werd, lag Brunel boven op haar. "Hij zat aan me en het laatste wat ik me kan herinneren is dat hij me penetreerde."

De volgende ochtend werd ze wakker in zijn bed, naakt met alleen een kimono aan, die ze herkende als zijn kimono. "Heel langzaam kwamen de beelden, fragmenten van die nacht terug en besefte ik wat er was gebeurd."

Ze hoorde dat Brunel thuis was, in de woonkamer, maar wilde hem absoluut niet tegenkomen. "Ik was zo bang voor hem, ik voelde me zo vies en ik schaamde me echt heel erg. Toen heb ik mijn spullen gepakt en ben ik gevlucht."

Geen aangifte

Thysia nam de metro, en vervolgens de eerste de beste trein Parijs uit. Pas daarna durfde ze weer adem te halen. "Ik schaamde me voor wat me overkomen was." Ze deed geen aangifte. "Parijs was zijn stad, hij was echt een machtig man. Ik dacht ook: wie gaat mij geloven? En daarnaast: ik kon het woord verkrachting nog niet eens over mijn lippen krijgen. Achteraf denk ik: ik was gewoon zwaar getraumatiseerd."

Eenmaal thuis werd ze op het matje geroepen door haar Belgische agent. Brunel had inmiddels gebeld en gezegd dat ze zomaar was vertrokken. "Ik heb de hele vergadering met haar zitten huilen, maar zij zei alleen maar: je moet je niet zo aanstellen."

Thysia heeft bijna 20 jaar tegen bijna niemand iets gezegd. Pas met haar huidige partner is ze gaan praten over wat haar – toen zo'n 15, en inmiddels 25 jaar geleden – is overkomen. "Ik heb nooit de diagnose PTSS gehad. Die bestond in die tijd nog helemaal niet, maar ik heb jarenlang geworsteld met depressie en verslavingsproblemen." 

Ze verloor zichzelf in het uitgaansleven en gebruikte veel drank en drugs, om maar te vergeten wat haar was aangedaan. "Zo werkt het natuurlijk niet, je kan niet zomaar vergeten dat je bent verkracht."

De glans was er vanaf

Nog een tijdje probeerde Thysia modellenwerk weer op te pakken, dit keer in Nederland, maar het ging niet meer. "De glans was er wel vanaf, van die modellencarrière. Toen heb ik die droom vaarwel gezegd."

Ze ging communicatie studeren en is daarna bij de tv gaan werken, achter de schermen, want 'ik wilde niet meer als een soort poppetje gezien worden'. "Achteraf dacht ik: het was wel mijn grote droom en die is van me afgepakt op een hele brute manier."

Worstelen met schaamte

Jarenlang schaamde Thysia zich. "Ik denk dat heel veel slachtoffers van zedenmisdrijven worstelen met schaamte. En dat is heel gek eigenlijk. Als er bij je wordt ingebroken, denk je toch ook niet dat je je anders had moeten gedragen? Bij een zedenmisdrijf is dat vaak wel zo. Ik voelde me schuldig dat ik mezelf in die situatie had gebracht."

Haar moeder overleed jong, zelf is Thysia enig kind. "Mijn vader en ik waren niet van die praters. Om hem te vertellen wat me was overkomen, dat vind ik tot op de dag van vandaag moeilijk." Nu weet hij het en laat hij weten dat hij trots is op Thysia, maar het blijft een lastig onderwerp. 

Inmiddels schaamt Thysia zich niet meer. Ze heeft een boek geschreven over wat haar is overkomen: Close-Up. Dat is inmiddels ook vertaald in het Engels en het wordt verfilmd. Het boek gaat onder meer over hoe het is om klokkenluider te zijn.

In 2019 deed Thysia als eerste aangifte tegen Brunel, in de maand dat Epstein gearresteerd werd. "Mensen vroegen me: zou je dat nou wel doen? Aangifte tegen deze machtige man? Je hebt een gezin. Dat vond ik heel bedreigend, maar mijn gevoel zei: nu moet je je verhaal vertellen."

Dood in zijn cel

In Frankrijk verjaren verkrachtingszaken na twintig jaar. Dat betekent dat de daders niet meer kunnen worden vervolgd. Ook Thysia's zaak was verjaard. Toch deed ze haar verhaal in zoveel mogelijk interviews, in de hoop dat andere vrouwen bij wie Brunel hetzelfde had gedaan, naar voren zou stappen. In december 2020 werd Brunel uiteindelijk gearresteerd. In 2022 werd hij dood gevonden in zijn cel, net als Epstein. Brunel heeft altijd gezegd dat hij onschuldig was. 

Vlak na de dood van Brunel werd het onderzoek rondom de Franse modellenagent en Epstein gesloten, terwijl veel vrouwen zeiden: het is een netwerk. "Epstein en Brunel waren niet alleen zelf roofdieren, zij faciliteerden het misbruik ook voor anderen." 

Thysia hoopt nu dat anderen uit datzelfde netwerk zullen worden onderzocht en vervolgd. "Wij hebben als slachtoffers altijd gezegd dat het niet alléén om Brunel en niet alléén om Epstein gaat. Er zijn nog vele anderen. Die mensen zijn tot op de dag van vandaag nooit onderzocht. Dat is natuurlijk heel gek."

Andere zedenzaken die in de media aandacht krijgen, triggeren Thysia. "Het maakt me boos. Omdat je ziet dat slachtoffers vaak te maken krijgen met victim blaming." Dat heeft ze zelf ook meegemaakt. Kom je nu pas mee, ik geloof haar niet, het is een dom model, daar heeft ze zelf om gevraagd, kreeg ze te horen. 

"Maar ik voel wel dat er echt iets aan het veranderen is", zegt Thysia. Ze ziet veel woede bij vrouwen in Frankrijk rondom een aantal zedenzaken. De zaak van Gisèle Pelicot speelt daarin een belangrijke rol. Pelicot werd jarenlang gedrogeerd door haar man, die haar misbruikte en liet verkrachten door andere mannen. De zaak maakte veel los wereldwijd, mede door Pelicots opmerking dat schaamte niet bij het slachtoffer hoort, maar bij de dader.

Lange weg te gaan

Toch is er nog een lange weg te gaan, zegt Thysia. "Nog steeds komen daders ermee weg." Dat komt ook door de verjaringstermijn; in Nederland is die in 2024 afgeschaft. "Voor veel slachtoffers duurt het jaren, soms tientallen jaren voordat je de kracht vindt, voordat je erover kunt en durft te praten." Twintig jaar is dan niet lang. "Als je als tiener misbruikt wordt, of als kind, dan is dat gewoon heel kort", vindt Thysia. 

Ze zet zich nu in om een einde te maken aan de verjaringstermijn van dit soort zaken. Daarvoor reist ze nu weer regelmatig naar Parijs, om daar samen met haar advocaat aandacht te vragen voor hun strijd tegen de verjaringstermijn rondom verkrachting en seksueel misbruik. 

"Je moet weten als slachtoffer dat het nooit jouw schuld is. Slachtoffers moeten naar de politie stappen, hoe moeilijk en frustrerend ook, dat is de enige manier om gerechtigheid te krijgen. Vaak denk je dat je de enige bent als slachtoffer, maar daders doen het zelden één keer. Net als Brunel, net als Epstein, het gaat nooit om één slachtoffer. Dat is ook iets om te beseffen: dat je nooit alleen bent."

"Ik heb heel lang gedacht dat het mijn eigen schuld was en daar zelf mee geworsteld. En dan kom je erachter dat er vrouwen zijn die hetzelfde is overkomen. Dat is natuurlijk triest, maar ook heel helend. Iemand die hetzelfde heeft meegemaakt, dan snap je elkaar eigenlijk zonder woorden."