Nederlandse vriendinnen ontdekken via DNA-test dat ze zussen zijn
"Het nieuws moet nog best een beetje landen", vertellen Meena (43) en Minal (44) in gesprek met RTL Nieuws. "Het voelt alsof ik leef op een roze Indiase wolk. Lang heb ik gedacht dat het vinden van familie, laat staan een zus, een sprookje zou blijven", zegt Meena.
Want het mag gerust een bijzonder verhaal genoemd worden. Meena en Minal, beiden niet wetend van het bestaan van familieleden, groeiden niet ver van elkaar op met verschillende adoptieouders in Nederland, slechts 130 kilometer bij elkaar vandaan.
Cas ontdekte per toeval dat hij geen zoon is van zijn vader: 'Wil mijn donor nog niet ontmoeten'
In 1996 leerden de twee elkaar als tieners kennen op een bijeenkomst met andere geadopteerde kinderen. Het tweetal wordt dan al gewezen op hun gelijkenissen. "Ze zeiden dat we dezelfde lach hadden, dezelfde neus en ogen", vertelt Meena. "Voor de grap begonnen we elkaar aan te spreken als 'sis'."
Onverklaarbare band
Er ontstond een innige vriendschap en ondanks de afstand bleven de twee meiden elkaar opzoeken. "Dan ging het over werk, studie, jongens, eigenlijk alles waar vriendinnen in die leeftijd over praten", zegt Minal.
"Onze band voelde anders dan een gewone vriendschap. Er was iets wat we niet konden uitleggen. Iets wat we niet konden verklaren", zegt Meena. "Ik voelde meer bij haar dan bij andere geadopteerden die ik kende. Ik bleef haar opzoeken. Het voelde alsof ik dicht bij haar moest blijven."
Vanwege hun bijzondere verhaal werden Meena en Minal geïnterviewd door het internationale persbureau Reuters (tekst gaat verder na de video):
Vanaf een jaar of twintig werd het contact minder. Wel bleven de vriendinnen elkaar zo nu en dan mailen. Rond haar 28ste, toen Meena zwanger was, hadden de twee voor het laatst intensiever contact. Minal woonde toen al een paar jaar in Frankrijk.
DNA-match
Meena is vanaf haar tienerjaren al veel bezig met haar Indiase achtergrond. Via MyHeritage probeerde ze in 2017 voor het eerst om meer informatie te vinden. "Zoals veel geadopteerden was ik nieuwsgierig. Via de databank vond ik wel wat verre matches, zoals neven en nichten in de derde of vierde graad, maar niet de match waar ik op hoopte."
Dat veranderde in april van dit jaar, toen Minal ook een DNA-test deed. Na een paar weken wachten, verscheen er een melding op haar telefoon. "Ik zat op de bank toen ik de uitslag kreeg. Daar stond: Meena, volle zus. Eerst drong het niet eens tot me door dat het om dé Meena ging die ik al kende", zegt Minal.
Minal stuurde Meena meteen een bericht via Facebook. "Ik schreef: ik krijg net een bericht dat wij echt zussen zijn."
Ook voor Meena kwam het nieuws als een enorme verrassing. Ze had de MyHeritage-app zelfs al verwijderd omdat ze ruimte moest maken op haar telefoon. "Ik logde met trillende handen weer in. Na tien pogingen lukte het eindelijk. Toen zag ik: je hebt een match."
Volgens Meena maakt hun gezamenlijke geschiedenis het verhaal zo bijzonder. "We hebben elkaar eerst leren kennen als vriendinnen en uiteindelijk eindigt dat als zussen. Dat voelt als een enorme rijkdom."
Beiden herkennen het gevoel van gemis dat veel geadopteerden ervaren. "We hebben allebei wel dat eenzame gevoel gehad, een soort gat in je hart", zegt Meena.
"We zijn beiden opgegroeid bij liefdevolle adoptieouders in een veilig thuis, maar toch mis je een stukje van jezelf omdat je identiteit zo belangrijk is. Toen we elkaar na de DNA-uitslag omhelsden, veranderde dat gevoel. Alles viel in een klap op zijn plaats, alsof we het missende stukje van de puzzel hebben gevonden."