Pakketje uit China wordt duurder: zo werkt de nieuwe toeslag

1. Wat verandert er?

Bij pakketten onder de 150 euro hoefde je tot nu geen invoerrechten te betalen. Maar per 1 juli schrapt de EU die vrijstelling voor dergelijke pakketjes uit een niet-EU-land. Het gaat om bestellingen via Chinese winkels zoals Temu en Shein, maar ook om producten die je in bijvoorbeeld het VK, Japan of de VS koopt.

2. Waarom komt de EU met deze invoerheffing?

De EU wil de enorme stroom aan buitenlandse pakketjes indammen, omdat deze oneerlijke concurrentie in de hand zou werken. Zo kan een Nederlandse (web)winkel een t-shirt of powerbank vaak niet zo goedkoop aanbieden als een Chinese webwinkel.

Ook zijn er volgens de EU risico's voor de consument. Europese producten worden streng beoordeeld. Is een product brandgevaarlijk? Zitten er weekmakers in? Bij Chinese producten die direct naar de consument worden gestuurd, is die controle er niet. Ook ontbreken dan vaak Nederlandstalige veiligheidsinstructies.

3. Wat gaat dit kosten? 

Je gaat bij bestellingen 3 euro betalen per 'productgroep'. Zo is er een productgroep voor textiel en één voor elektronica, laat de Douane weten.

Een powerbank, een USB-kabel en een SD-kaartje zijn allemaal elektronica. Bundel je deze producten in één bestelling, dan betaal je volgens een woordvoerder van de Douane maar 3 euro aan invoerkosten.

Bestel je in één keer een usb-kabel, een jas en lippenstift? Dat zijn allemaal verschillende productgroepen en dan ben je dus 9 euro (3 x 3 euro) kwijt aan invoerkosten.

Over het totaalbedrag, inclusief heffing en verzendkosten, wordt ook nog BTW gerekend. Als je inclusief verzendkosten en invoerrechten 11,75 euro voor een usb-kabel moet betalen, komt er dan nog 2,47 euro aan BTW bij, aldus een rekenvoorbeeld van de Douane.

4. Waar kan je nog meer op letten?

Er zijn ook veel internationale webshops die vanuit een distributiecentrum in Europa leveren om zo de verzendtermijn korter te maken. Omdat het pakket al binnen de EU is, zijn de nieuwe invoerrechten hierop niet van toepassing. Wie geld wil besparen, let er dus ook op waar het warehouse zit. Wel zijn dan soms de verkoopprijzen iets hoger, omdat de winkel wel invoerkosten moest betalen bij de import.

5. Aan wie moet ik de invoerheffing betalen?

Dat ligt eraan waar je het product koopt. PostNL, DHL en DPD laten allen weten dat grote winkels zoals Temu en Shein de betaling van de heffingen zelf afhandelen. Je zult dan dus tijdens het check-outproces van je bestelling moeten betalen.

In gevallen waarbij de webwinkel het niet zelf regelt, moet je via de vervoerder betalen. Om te voorkomen dat de bezorger aan de deur steeds zijn pinautomaat tevoorschijn moet halen, krijg je van de pakketvervoerder vooraf een digitaal betaalverzoek om af te rekenen. 

Pas als je betaald hebt, gaat de bezorger met je pakketje op pad. De vervoerder rekent dan weer af met de douane. Als je niet hebt betaald, blijft het pakketje een tijd in het warehouse van bijvoorbeeld DHL liggen. Wat er daarna mee gebeurt, is afhankelijk van de afspraken met de verzender. Soms gaat het terug, soms wordt het vernietigd.

6. Die invoerheffing gaat me tientallen euro's per jaar kosten. Wie krijgt dat geld?

Je spekt er vooral de Europese kas mee. Van de geïnde douanerechten gaat 75 procent naar de EU-begroting. 

Overigens komen er in de herfst mogelijk nog kosten bij. De EU overweegt een handling fee in te voeren, die de kosten van de douane moet dekken. Hier is echter nog geen knoop over doorgehakt.

En in 2028 veranderen de regels weer. Het vaste bedrag van 3 euro vervalt dan. Per 1 juli 2028 moet namelijk de nieuwe EU Customs Data Hub operationeel zijn. Die vervangt de losse IT-infrastructuur van de 27 EU-lidstaten. 

Handelaren kunnen hierdoor op één onlineplatform douane- en productinformatie indienen. De douanerechten zullen daarna berekend worden op basis van de waarde, de herkomst en de tariefindeling van de goederen, aldus de EU.

7. Hoe controleert de douane of de heffing goed is afgerekend?

Het lukt de douane niet om alle pakketjes die ons land binnenkomen te controleren. De aantallen zijn daar veel te groot voor. Vorig jaar werden er 5,9 miljard pakketjes met een waarde van minder dan 150 euro van buiten de Europese Unie naar een EU-land verstuurd. De Nederlandse douane verwerkt 2,4 miljoen 'aangifteregels' (iedere productgroep is een aangifteregel) per dag.

De douane controleert de pakbonnen en doet steekproeven waarbij medewerkers de inhoud van een pakket bekijken. Als blijkt dat een bedrijf regelmatig de fout in gaat, wordt de afzender vaker gecontroleerd en kan die ook een hoge boete krijgen.