Geerte was zwanger toen ze in Nigeria werd overvallen: 'Hij schoot twee keer op mijn man'
"Ik keek uit naar onze reis naar Nigeria, nu 24 jaar geleden. Het zou de eerste keer worden dat ik het land van herkomst van mijn toenmalige man zou bezoeken. Destijds was ik zeventien weken zwanger, ik had al een klein babybuikje en vond het heel bijzonder om de familie van mijn man te ontmoeten. Hij was als asielzoeker naar Nederland gekomen en had al jaren zijn familie niet gezien. Het zou een mooi en emotioneel weerzien worden."
Sarianne werd op haar veertiende uit huis geplaatst: 'Als verdoofd pakte ik mijn spullen'
"Naïef was ik zeker niet. Ik wist dat Nigeria bekendstond om de criminaliteit en armoede. Bewust koos ik ervoor om geen sieraden of horloge te dragen, om niets uit te lokken. Maar ik merkte al gauw dat je daar als wit persoon sowieso een doelwit bent, je wordt als lopend diamantje gezien. De locals waren aardig en geïnteresseerd, maar ze wilden ook steeds iets van mij. Alsof ze dachten: jij komt uit het westen, dus je hebt geld dat je kunt delen. Ik werd er ongemakkelijk van."
Romantisch beeld van Afrika
"Zeker in Lagos vond ik de cultuurshock heftig. Het was een grote, smerige stad met een open riool en veel armoede. Totaal niet het romantische beeld dat ik van Afrika had.
Toen we de stad verlieten, zag ik dat gelukkig wel. Wuivende kokospalmen, visjes die op een vuurtje op het strand gebakken werden en de lieve familie van mijn man die ons joelend een warm welkom gaf. Zo ontroerend."
Gewapende mannen openen vuur op voetbalveld Nigeria, zeker 29 jongeren gedood
"Ik wist dat we voorzichtig moesten zijn. Dus: niet 's avonds op pad gaan en ik droeg nooit een tas, uit angst om beroofd te worden. Ik voelde me niet onveilig in de stad waar we familie bezochten, ook omdat we steeds omringd werden door familieleden en vrienden. Ook hadden we een chauffeur geregeld – een boom van een vent – die de wegen goed kende."
Hoop commotie
"We waren er een week toen we gingen eten bij de broer van mijn man. We waren daar al vaker geweest, in een niet zo beste wijk. Na het eten wilden we terug naar ons hotel. Ik zat achterin de auto met mijn zwager die met ons meeging, mijn man zat voorin naast de chauffeur.
Toen we wilden wegrijden, werden we klemgereden door twee taxibusjes waarvan de chauffeurs ruzie kregen met elkaar. Er ontstond een hoop commotie. Mijn raam was dicht, mijn tas stond tussen mijn benen. Een jongen kwam van achteren, liep naar het halfopen raam van mijn man, boog naar voren en griste zó mijn tas weg. Mijn man was afgeleid door de ruzie op straat en had niets door, tot ik gilde dat mijn tas gestolen was."
"Ineens draaide de jongen zich om met een wapen in zijn handen. Twee keer schoot hij op mijn man."
"Mijn man was hardloper en bedacht zich geen moment. Hij snelde de auto uit en rende achter de dief aan. Ook mijn zwager en de chauffeur verlieten de auto. Het ging allemaal zo snel. Ineens draaide de jongen zich om met een wapen in zijn handen. Twee keer schoot hij op mijn man.
In Nigeria zijn de straffen zeer streng voor overvallers: die worden in een stapel autobanden gezet, waarop die in brand worden gezet. Daders doen er dus alles aan om te kunnen ontsnappen."
Monica Geuze in tranen door trauma gewapende overval: 'Nog steeds dagelijks invloed'
"Ik hoorde de knallen en was in shock. Daar zat ik dan, alleen en zwanger in die auto. Ik sloeg doodsangsten uit. Wat moest ik doen? Blijven zitten of buiten in een greppel duiken? Was mijn man doodgeschoten, en zou mijn kind nu zonder vader opgroeien? Als zwangere vrouw voelde ik me extra kwetsbaar.
Gelukkig was mijn man niet geraakt. Helaas hadden twee omstanders minder geluk, zij waren de buik en in een been geraakt. Er is later nog contact geweest, zij hebben het gelukkig overleefd."
'Drive!'
"Al snel kwamen mijn man, zwager en de chauffeur terug naar de auto. 'Drive!', riep ik. Ik wilde daar zo snel mogelijk weg. In mijn gestolen tas zat niet alleen geld, maar ook onze kamersleutel. Nu wist de overvaller waar we verbleven. Dat vond ik helemaal geen prettig idee, misschien zou hij later terugkomen om nog eens toe te slaan.
Nog steeds was ik angstig en bang om achtervolgd te worden. We besloten te verkassen naar een ander hotel, voor alle zekerheid."
Jasmine belandde na een verkeersongeval in een Egyptische cel: 'Ik kon alleen maar huilen'
"Vermoedelijk zijn we er ingeluisd. We denken dat wij vaker zijn gespot bij mijn zwager en daarbij zijn opgevallen. De ruzie tussen de taxi’s was vooropgezet. Iemand heeft ons gezien, anderen ingeseind en toen zijn we opgewacht. Een heel naar idee. Achteraf was het niet slim van ons om die sloppenwijk te bezoeken en daar pas tegen de avond weg te gaan, maar we dachten dat we veilig waren omdat mijn zwager daar woonde en veel mensen kende."
Nog steeds angstig
"We zijn hierna niet meer bij mijn zwager op bezoek gegaan en zijn eerder dan onze bedoeling was naar een andere streek gegaan waar meer familie woonde. Een rit van tien uur, waarbij ik nog steeds angstig was. Hierna zijn we in het dorp van de familie gebleven, dat voelde veiliger en relaxter."
'Als toerist was ik nogal een attractie': zij belandden tijdens hun vakantie in het ziekenhuis
"Van de overval heb ik echt moeten bijkomen. Pas twee jaar later durfde ik terug te gaan met mijn zoontje. Ik sta positief in het leven, maar hier heb ik echt een klap van gehad. Het heeft me argwanender gemaakt. Niet dat ik nu niet meer reis – daar ben ik dol op en dat laat ik me niet afpakken. Maar in Nigeria heb ik niets meer te zoeken, zeker niet nadat mijn toenmalige man in 2017 overleed."
Letterlijke doodsangst
"Nooit meer zal ik daar een voet zetten, en nooit meer wil ik in letterlijke doodsangst zitten. Nog altijd heb ik een grote liefde voor West-Afrika, de manier van leven in de dorpen is heel mooi en puur. Maar de grote steden zijn verpest. Die zal ik voortaan mijden. Mijn veiligheid gaat boven alles, dat is een wijze les geweest."
Klik hier voor meer Lifestyle