Nederlandse in Nepal: 'Als we twintig minuten eerder waren vertrokken, hadden we erin gezeten'
Onderweg leek er aanvankelijk niets aan de hand. "We reden vanochtend weg en dachten: kijk wat vredig, wat mooi. Dat groene landschap, de rijstvelden."
Haar man was op dat moment bij haar schoonvader, waar het gezin naar op weg was. "Mijn man belde op een gegeven moment: de dam is doorgebroken, we moeten het maar even in de gaten houden."
Flinke overstroming
Nog geen twintig minuten later hoorde Ilse dat er een flinke overstroming was geweest. "Daarna hoorden we dat de Malekhu-brug, waar wij overheen hadden moeten rijden, was weggeslagen. Als we twintig minuten eerder waren vertrokken, dan hadden we erin gezeten. Het is heel onwerkelijk. Ik heb het zelf nog niet helemaal door."
De vloedgolf die door een dal in Nepal is gegaan, is door bewakingscamera's vastgelegd. Er is goed te zien hoe immens het natuurgeweld is geweest. Er zijn veel doden en honderden vermisten:
Ook Ilses kinderen van 14 en 16 zijn erg geschrokken. Onderweg kregen ze berichten over de ramp en de vele slachtoffers. "Mijn kinderen zeiden zelfs tegen me: kijk maar niet op social media, er spoelen allemaal lijken aan. Dat vind ik heel heftig: dat mijn kind tegen míj zegt dat ik niet moet kijken." Het gezin is inmiddels veilig terug in Kathmandu. Haar man is nog wel in het gebied, maar is verder oké.
Bang voor tekorten
Ilse maakt zich ondertussen zorgen over de gevolgen van de ramp. "Veel aanvoer van gas en levensmiddelen komt via de hoofdwegen vanuit India. Die zijn afgesloten. Mensen zijn bang voor tekorten."
Toch benadrukt ze ook de veerkracht van de Nepalezen. "Het hele land is van slag. Maar iedereen zegt: dit gaat ons allemaal aan. We zetten de schouders eronder en helpen waar we kunnen."
Wat ziet China van de ramp in Tibet en Nepal? Nadruk op daadkrachtige overheid
Een dag na de ramp vreest Ilse voor het leven van haar dierbaren en is ze een hulpactie aan het opzetten. Ze heeft haar neefje als vermist opgegeven. Hij was namelijk als gids aan het werk in de buurt van de dam toen die doorbrak. Ook van veel vrienden en kennissen is het onduidelijk waar zij zijn, vertelt ze. "Mensen zijn hun halve familie kwijt. Het is echt een nachtmerrie."
Net als bij de aardbeving in 2015 en tijdens de coronaperiode wil Sapkota-Bennink zich via haar stichting inzetten om mensen te helpen. "Mensen kunnen ons ondersteunen via donaties. We gaan kijken hoe we dat op een verantwoorde manier en doelgericht kunnen inzetten."
