'Gewoon een voetbalwedstrijd', maar bij Argentinië-Engeland speelt heel veel meer

"Voor de Malvinas, voor Diego, voor Leo’s laatste", zongen de spelers van Argentinië eerder deze maand, nadat ze Egypte hadden verslagen en zich plaatsten voor de kwartfinales van het WK.

Honderden doden

Het liedje gaat over de legendarische Argentijnse voetballers Diego Maradona en Lionel Messi, maar ook over de Falklandeilanden, of de 'Malvinas', zoals Argentinië ze noemt. De eilanden liggen voor de kust van Argentinië, maar zijn sinds 1833 in Britse handen.

Bijna 150 jaar later, in 1982, brak oorlog uit toen Argentinië probeerde om de Falklandeilanden terug te pakken. Aan beide kanten vielen honderden doden, en na een strijd van ruim twee maanden bleven ze in Britse handen.

Deze fans uit Argentinië en Engeland hebben alle vertrouwen op een goed resultaat vanavond: 

Het zit de Argentijnen nog altijd dwars dat het grondgebied bij Groot-Brittannië hoort, en de discussie speelt weer op nu de twee landen elkaar op het WK voetbal treffen. Niet geheel toevallig publiceerde de Argentijnse minister van Buitenlandse Zaken deze week een emotioneel opiniestuk over de Falklandeilanden.

"De Malvinas zijn geschiedenis, grondgebied, zee, herinnering en lot. Ze zijn een belofte tussen generaties. Ze zijn de stem van een natie die weet hoe ze moet wachten zonder op te geven en weet hoe ze haar rechten moet opeisen zonder toe te geven."

Het is slechts één van de redenen waarom de wedstrijd van vanavond zo symbolisch is. Want precies veertig jaar geleden stonden de twee landen ook al tegenover elkaar tijdens het WK van 1986.

In de 51ste minuut sloeg Diego Maradona de bal met zijn hand in het Engelse doel, een duidelijke overtreding. De scheidsrechter greep niet in, en het doelpunt bleef staan. Na afloop beschreef de Argentijnse aanvallende middenvelder hoe hij het doelpunt maakte: 'een beetje met het hoofd van Maradona en een beetje met de hand van God'.

"De rivaliteit tussen Argentinië en Engeland bestaat al tientallen jaren", vertelt correspondent Anne Saenen vanuit Londen. "Groot-Brittannië heeft grote culturele en politieke invloed gehad op Argentinië, en ook op het voetbal."

"In de loop der jaren begonnen de Argentijnen zich op het voetbalveld steeds meer af te zetten tegen de Engelsen. Als Engeland bijvoorbeeld veel lange ballen speelde, dan legden de Argentijnen de nadruk op dribbels."

Iets ludieks

De rivaliteit en woede wordt in Engeland minder sterk gevoeld dan in Argentinië, zegt Saenen. "Veel mensen in Engeland zullen niet meer helemaal weten waar de Falklandoorlog in 1982 over ging, maar het leeft nog wel als iets ludieks."

Op sociale media worden bijvoorbeeld foto's gedeeld uit de tijd van de Falklandoorlog, waar de gezichten van Engelse spelers in zijn bewerkt. Hieronder zie je een voorbeeld van zo'n foto:

"Er staat vanavond natuurlijk wel veel op het spel, voor beide landen. Voor Engeland kunnen de 'sixty years of hurt' ('zestig jaar pijn') zoals ze dat hier noemen, worden overwonnen." De Engelsen wonnen precies zestig jaar geleden voor het laatst een WK, in 1966.

"Zoals het WK in Nederland leeft, is dat hier in Engeland minder", vertelt Saenen. "Hier in Londen heb je geen straten vol met Engelse vlaggen, bijvoorbeeld. En de meeste mensen komen ook pas bij elkaar in het uur voorafgaand aan de wedstrijd, pas dan stromen de pubs en pleinen vol. Maar als er gewonnen wordt, dan gaat het feest natuurlijk door."

De trainer van het Argentijnse elftal wil in aanloop naar de wedstrijd niet te veel nadruk leggen op de rivaliteit. "Dit is gewoon een voetbalwedstrijd. Laten we er niets anders achter zoeken", zei hij tijdens een persconferentie. "Het is een voetbalwedstrijd tegen een geweldige ploeg, met een geweldige coach die ik bewonder. Maar het is een voetbalwedstrijd. Punt uit."

Wie vanavond de halve finale wint, zal het aankomende zondag tegen Spanje opnemen voor de finale van het WK. De finale is zondag 21.00 uur Nederlandse tijd in het New York New Jersey Stadium.