Vrouwen en kinderen gedood bij Israëlische aanvallen op Libanon
Bij de eerste aanval in Ansar kwamen zeven mensen om het leven. Onder de slachtoffers zijn twee vrouwen en drie kinderen. Bij een tweede aanval op de plaats Deir El Zahrani werden nog eens vier mensen gedood. Dat hebben Libanese autoriteiten en media gemeld. Libanese media spreken verder van luchtaanvallen op het dorp Qalaat al-Meis, ongeveer 40 kilometer ten zuiden van Beiroet.
Volgens premier Salam waren dit geen militaire doelen en tonen de aanvallen een nieuwe Israëlische escalatie. President Aoun zei dat de aanval 'een heel gezin' het leven heeft gekost. Volgens hem ondermijnt Israëls agressie een nieuwe onderhandelingsronde over vrede.
Staakt-het-vuren geschonden
Volgens Israël waren de aanvallen gericht op de infrastructuur van de sjiitische Libanese terreurbeweging Hezbollah. Het ministerie van Israëls premier Benjamin Netanyahu meldde dat Hezbollah-strijders Israëlische soldaten hadden aangevallen binnen de veiligheidszone die Israël in Zuid-Libanon heeft ingesteld. Drie militairen zouden daarbij gewond zijn geraakt.
Brandstichting en gesloopte huizen: zo maakt Israël het zuiden van Libanon onleefbaar
Later op de dag meldde de IDF, het Israëlische leger, dat bij de aanval op Ansar een Hezbollah-commandant werd gedood. De Hezbollah-commandant was ook het doelwit, stelt IDF, niet 'zijn familie, met wie hij zich schuilhield'. Volgens het leger was de aanval gericht op een militaire commandopost.
Hezbollah noemt ook elf doden en kondigt in een bericht op Telegram een gepaste tegenreactie aan.
Premier Salam heeft gezegd dat deze escalatie moet ophouden. Die ondermijnt de pogingen de toestand in het zuiden van Libanon te stabiliseren.
Aoun noemde de aanvallen een schending van het internationaal recht, 'wat leidde tot de dood van een volledig gezin in het dorp Ansar'.
Begin september moeten in Rome nieuwe vredesbesprekingen plaatsvinden tussen Israël en Libanon, waarbij de VS bemiddelen.
In Zuid-Libanon bepaalt vertrouwen wie naar huis gaat en wie in de tent blijft. En dat vertrouwen is ver te zoeken. Hoe dat zit leggen de Libanezen uit in de onderstaande video:
